4 Ocak 2017 Çarşamba

Ben mi anarmolim ; bilemedimki..?!!

~:~
Her gün işim gereği bir çok insanla yüz yüze görüşüyorum ,sohbet etme imkanım oluyor ve 
% doksanı hatun bunların..
Her kes hayatından şikayetçi,memnuniyetsiz ve çok acıdır ki doldurmam gereken formda kullandıkları bir ilaç varmı sorusuna kalabalık bir güruh antideprasan cevabını veriyor..Etrafımda tanıdık,arkadaş çevremde kullanmayan yok neredeyse..İnsanlar neden bunlara gerek duyar algılıyamıyorum..Bir çoğunun sebebini sollayacak keder ve üzüntüler yaşadığımı biliyorum,dayanma gücü denecek , tek çözüm bumu??
Uyuşturulmuş beyinler,eleştirmiyorum tabiki ne haddime de ben kendimden şüphe etmeye başladım..Her sabah gözümü açtığım anda Rabbime uyandırdığı için hamdüsenalar ederim,sonra sağlığım için şükrederim yüzü asık uyanmak hani amiyane tabirle ''nemrut gibi uyanmak ''nedir bilmem..Bakınca şöyle hayatlarımıza mutsuzluk için ne çok bahanelerimiz var..tabiki kötü giden şeylerde oluyor,düzeltmek için çırpınıp durduğumuz,baş edemediğimizde ruhi defermasyonlarımız oluyor..
Ama bunu çözümü o beyin uyuşturan haplar olmamalı..
''Mankurt''ları bilirmisiniz,bir nevi bizleri o hale getirmeye çalışıyorlar  sanırım..
hıı bunları niyemi yazdım,sanırım bugün iş yerime gelen gencecik kızın içtiği o malum ilaçlarını masama yığmasından baya etkilenip üzüldüm..Hep duamdır Rabbim iç huzurumuzuda buldursun,buda aptalca bir söz ya ..Rabbim buldurmuş bizi yaratmış her makinenin kullanma kılavuzu olduğu gibi bizim kılavuzumuzu da ,yani Kuran-ı Kerimide indirmiş..Şiraze kaydımı hayat dengeside kayboluyor sanırım..( her sözüm kendime nefsimedir) ..
sefayla efendim :) 
firuze SULTAN..